და აი ის დროა მე რომ წერა უნდა დავიწყო:) ისეთი ღამეა რომ უნდა წერო,თუმცა ყოველი ღამე ჩემთვის ასეთია💗თითქოს და ღამე მაიძულებს უბრალოდ ვწერო💗მშვიდი ღამეა და ამ სიმშვიდეს ვერ ვეგუები,რადგან სიმშვიდეში უფრო მეტს და მეტს ვფიქრობ..არეული ვარ,აი ისეთი არეული საკუთარ თავს რომ ვეღარ ცნობ ...ვეღარ გცნობენ მეგობრები,ახლობლები თუ სხვა...არეული ვარ, ვერ ვერკვევი საკუთარ თავში ...თითქოს რაღაცას ვეძებ და ვერ ვპოულობ,თითქოს რაღაც დავკარგე ჩემი ნაწილი,ჩემი  ფიქრები რაღაცას გაჰყვა ან ვიღაცას...მე არეული ვარ,საკუთარ თავში ვერ ვერკვევი,ვერ ვერკვევი ჩემს გრძნობებში,ჩემს სურვილებში,ჩემს ოცნებებში ...ჩემი ოცნებები სადღაც გაქრა თითქოს და აორთქლდა ...ჩემი არეულობა და გაურკვევლობა უფრო და უფრო ღრმავდება ვფიქრობ მალე ჩემს არეულობაში დავიკარგები,ჩემს ფიქრებში რომელიც თითქოსდა გაქრა...